Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal


20 reacties

Top of een flop, 4 – daagse Nijmegen?

Drie jaar geleden heb ik voor het eerst mee gelopen met de 4-daagse. Door onze thuis situatie en werk buitenshuis was het gewoon niet mogelijk om eerder met de 4-daagse te beginnen. Dol enthousiast na de eerste keer lopen in Nijmegen besloot ik om voortaan ieder jaar mee te doen tot ik dik in de zeventig zou zijn. Het jaar daarop ging ik er weer vol voor. Dit jaar wordt het de 4e keer en met een beetje pech zal dit de laatste 4 – daagse al zijn. Hoe krijg ik het weer voor elkaar?

Wat is er aan de hand? Voor mijn gevoel niet eens zoveel bijzonders maar het doet al langere tijd pijn en gaat maar niet over. Niet dat ik verga van de pijn maar het is er en wandelt bijna de hele dag met me mee.

Begin januari liep ik een blessure op tijdens het hardlopen waarna ik voor mijn doen lange tijd uit de roulatie ben geweest. Zoekende naar de oorzaak heb ik nieuwe schoenen gekocht omdat ik dacht dat de oude hardloop- en wandelschoenen teveel corrigeerden. Weken fysiotherapie gehad en op het laatst een paar maanden rust. Wel door andere oorzaak maar toch. Klusje geklaard, pijn praktisch weg, ik kan er weer tegenaan.

Dat dacht ik tenminste. De wandel 2-daagse in Borculo van onze wandelclub leverde de eerste dag na 20 kilometer direct weer een pijnlijke knie op. Ik heb de 35 kilometer uitgelopen maar prettig was het niet. De volgende dag durfde ik de geplande 30 kilometer niet mee te lopen en ben met de groep die kortere afstanden lopen meegegaan. 10 km. in rustig tempo durfde ik wel aan. Ik heb de 10 km. gehaald maar tot 2 keer toe dacht ik af moest haken.

Zo langzamerhand was ik het zat al dat geklungel met die knie en ben na het wandelweekend direct naar de huisarts gegaan. Fysio alleen gaf niet het resultaat waar ik op gehoopt had, ik wilde nu naar de sportarts in het ziekenhuis.

Na wat trekken en buigen aan mijn knie door de huisarts wilde hij toch eerst foto’s te laten maken van m’n knie laten maken voordat hij me doorstuurde naar de sportarts. Voor de 4-daagse kan ik er toch niet meer terecht en misschien was er nog een andere oplossing voor het probleem. Door naar het het ziekenhuis, foto’s laten maken en de volgende dag bellen voor de uitslag.

Nooit aan gedacht maar het is artrose, slijtage aan het buitenste kniegewricht. Het zal op den duur wel een nieuw knie worden mevrouw. Uuhh, wat zegt u nu?

In overleg met de huisarts ga ik dit jaar toch proberen de 4-daagse te lopen. Ik kan er niets mee beschadigen als ik wel ga lopen want beschadigd is het toch al. Of het gaat lukken is vers 2.  Ik mag pijnstillers gebruiken en niet zo weinig ook maar als de pijn te heftig wordt is het gewoon klaar. Mijn knie wordt buiten de pijn ook stijf en is niet meer te buigen, niet echt makkelijk als je loopt. Dat wordt dan einde 4-daagse.

Dom van me maar deze uitslag had ik echt niet verwacht. Vind mezelf nog veel te jong voor een versleten knie. Ik hoop dat na de 4-daagse 20 km. wandelen haalbaar blijft want in het dagelijks leven lopen we best veel. Zo blijf ik wel met een aantal vragen zitten. Eerst de 4- daagse maar afwachten en daarna kijken of ik nog iets aan het lot kan veranderen door middel van spiertraining, gerichter fysiotherapie of iets dergelijks.

Vannacht heb ik gedroomd over de 4-daagse. Het ging totaal niet over m’n knie maar even zo vrolijk droomde ik er wel over terwijl ik bijna nooit droom. Mijn onderbewustzijn is er blijkbaar wel mee bezig.

slijtage-knie-1

 

Advertenties


8 reacties

Bewegen met……..petje af

Tijdens het wandelen draag ik, zeker bij zonnig weer graag een petje. Gek? Misschien wel, maar voor mij het meest handig. Zodra ik een zonnebril opzet wordt het snel te donker voor het scherm van het fototoestel. Daarnaast zit er geen leesgedeelte in de glazen van de zonnebril waardoor lezen onmogelijk wordt. Moet je dan lezen tijdens het wandelen? Ja soms wel. Een zonnebril met multifocale glazen zou de oplossing voor dit probleem zijn maar een nieuwe bril aan schaffen omdat ik af en toe moet lezen is me net weer te dol. De zonnebril voldoet nog aan alle modieuze eisen en behalve lezen en fotograferen kan ik goed mee zien en voor de dag komen.

Tijdens hardlopen is het gebruik van een pet eveneens heel handig. Om bijvoorbeeld mijn bril enigszins droog te houden en de kriebelende druppels water over het hoofd tegen te gaan. Stel je voor van, druppels die langzaam over je hoofd via je nek om vervolgens op je rug te belanden. Brrr niet fijn, dat kan ik je verzekeren.

Kortom, tijdens het sporten wil ik nog wel eens een petje dragen.  Veel sporters maken veelal om dezelfde redenen gebruik van een pet. Sportend of wandelend in een groep met pet levert geen enkel probleem op, tot zover niets bijzonders aan de hand. Dat dacht ik tenminste.

Buiten de bebouwde kom is er niet veel aan de hand maar wandel of loop ik hard in de stad of dorp dan kan ik zomaar in vreemde, rare en ongemakkelijke situatie’s terecht komen.

Automobilisten die geen voorrang geven terwijl ik dat als wandelaar of hardloper wel degelijk heb.
Automobilisten die midden op het voetpad gaan staan om over te steken en geen centimeter door- of achteruitrijden terwijl ze met hun grote bak volledig de doorgang belemmeren.
Fietsers of automobilisten die je de pas afsnijden bij het afslaan en je vliegensvlug opzij moet springen om er heelhuids vanaf te komen.

Wandelend met pet op is er bijna geen mens die mij een blik waardig gunt. Vooral de echt ouderen kunnen er wat van. Ze geven geen voorrang, lopen je met een vernietigende blik voorbij, blijven in de weg lopen en gaan geen centimeter voor je aan de kant ook al is het voetpad nauwelijks 2 tegels breed.

Wandelend met mijn boodschappentasje en zonder pet wordt ik wel gegroet en krijg ik (meestal) wel de voorrang waar ik er recht op heb. Blijkbaar zie ik er dan ineens totaal anders uit terwijl ik toch echt dezelfde wandelaar ben.

Ondanks deze negatieve ervaringen heeft het ook positieve effecten als ik met pet op loop. Kinderen en jongeren groeten weer wel. Vaak wordt er door de jongelui heel spontaan gegroet en kijken nog een keer extra om of er soms een praatje te maken valt. Gaan we toevallig dezelfde kant op dan ga ik het gesprek graag met ze aan. Kinderen en pubers kunnen heel gezellig zijn en hebben blijkbaar toch een iets flexibeler geest als het gaat om het dragen van pet.

 Wil je voor vol aangezien worden?
‘PETJE AF’

DSC_0483


24 reacties

Herstel up-date

Vorige week om deze tijd is er een flinke lastpak uit mijn buik verwijderd. De galblaas vond het DSC_0459langere tijd nodig om het vege lijf te teisteren en daar is om meer leed te voorkomen een stokje voor gestoken.

Nu een week later voelt het al een stuk beter aan. Het herstel gaat met grote ups en soms een flinke down. Afgelopen zaterdag ging het zo goed dat ik het niet nodig vond om ‘s-middags even te gaan rusten. Daar was mijn lichaam het helaas niet mee eens waardoor ik zondag een behoorlijke dipdag heb gehad. Wel zijn we op verjaardagsvisite geweest maar voor vertrek zat ik mezelf al in de weg.  De gezelligheid heeft me redelijk lang op de been gehouden maar bij thuiskomst ben ik gelijk voor een paar uur het bed in gedoken. Daar komt bij dat de pijnstillers inmiddels op zijn en ik alleen nog gebruik mag/kan maken van paracetamol.

DSC_3050 (1)Ondanks zondag ben ik heel tevreden over het verloop van het herstel. Zo tevreden zelfs dat ik al aan sporten begin te denken. Na 2 weken is het toegestaan om weer rustig aan het sporten op te bouwen. De verveling begint ook een beetje toe te slaan ondanks de vele ziekenbezoekjes. Zeker, ik kan met huishoudelijke klusjes beginnen maar voor mijn gevoel ben ik lang genoeg thuis geweest, ik wil er wel weer uit. Ondanks de verveling en het eruit willen zal toch even mijn gemak moeten houden denk ik.

Zes weken lang niet meer van 4 kilo tillen is ook zoiets? Wat mag wel en wat mag niet? Stofzuigen vind ik ook zwaar werk maar is geen tillen. Er wordt kracht gebruik, die voor mijn gevoel door de buikspieren gegenereerd wordt en niet alleen vanuit je armen komt. Was op hangen, daar rekt je buik zo lekker van uit, fijn voor de littekens en de buikspieren die ze een uur lang uit elkaar hebben gehouden. Volgende week maar eens kijken of er rustig aan wat langer gewandeld en gefietst kan worden. Het gaat goed en dat willen we graag zo houden.

 


26 reacties

De kogel is door de kerk

Na een week van wikken en wegen heb ik de beslissing genomen. Ik ga 30 km. lopen met de 4-daagse. Tijdens de wandeltocht in Amsterdam werkte mijn knie totaal niet mee. (Heb er niets over geschreven) Na 10 km. had ik het gevoel dat het wel eens een zware tocht kon worden en na 13 km. wilde ik het liefst stoppen met wandelen. Maar ja, dat is niet simpel, ver weg van het openbaar vervoer en van de openbare weg hoe ga je dat aanpakken? Vaak kun je niet veel meer dan gewoon door lopen tot een EHBO post of als die er niet is strompelend door naar de finish. Bovendien wanneer je voorzichtig door blijft lopen lukt het vaak nog wel maar ga niet ergens eens poosje zitten want dan kun je het wel op je buik schrijven. Met pijn, stijf en stram van het zitten valt het om de drommel niet mee om weer op gang te komen. Afijn, ik heb de finish gehaald.

Nadat we bij onze zoon vertrokken en een klein stukje naar de tram liepen werd m’n knie helemaal stijf. Lopen was bijna niet mogelijk. Als ik m’n knie boog leek het alsof alle pezen en spieren af wilden knappen, best wel eng eigenlijk. We zijn zonder brokken thuis gekomen.

Fysio was toch wel een beetje boos omdat ik 20 km. had gewandeld. Maar ja anderhalve week daarvoor had ik nog 15 km. met neef gelopen en dat was goed gegaan. Waarom die 20 km. dan niet wilde? Vertel het me maar.

Maar dat is niet alles waarom ik tot deze beslissing ben gekomen.

Een paar weken daarvoor had ik op vrijdag aan het einde van de middag met oud-collega’s een wijntje gedronken ton ik ineens enorme buikpijn kreeg. Het zakte na een paar uur wat af maar het bleef zeuren en gevoelig in de bovenbuik.  Zou het van de borrelhapjes komen? Je wilt altijd een oorzaak weten. De zondagavond daarna weer hetzelfde verhaal. Nu heb ik al jaren last van spastische darmen maar dit leek me iets anders en fijn was het niet. Ik herkende het wel enigszins, ik wel vaker van dit soort pijnscheuten maar zo’n pijn als dat weekend was me onbekend. Een bezoekje aan de huisarts leek me verstandig, dit voelde niet goed.  Om een lang verhaal kort te maken, galstenen. Die zullen we er wel eens eventjes voor u uit halen mevrouwtje. De planning voor de operatie is nog voor Pasen.

Door de knieproblemen loop ik al achter op het trainingsschema voor de 4-daagse en nu komt er ook nog een (kleine) operatie tussendoor. Het wordt wel spannend of ik in juli klaar ben voor de 4-daagse.

Afgelopen zaterdag heb ik bij één van de 30km. lopers geïnformeerd of ze het erg zou vinden als ik met hen mee zou lopen. Pfff, ze had er gelukkig geen problemen mee. Ze vond het zelfs gezellig als ik met haar en de rest van de 30 km. lopers mee zou lopen.

14 dagen na de operatie mag ik weer rustig, opbouwend gaan sporten. Inmiddels zijn we dan ergens halverwege in mei beland en moet ik eigenlijk opnieuw beginnen met trainen. Veel te weinig tijd om goed voor te kunnen bereiden voor 4 x 40 km. voor de 4-daagse. Of 30 km. haalbaar is? Ik weet het niet. Ik ga niets forceren maar doe wel mijn stinkende best.

P.s. Het hardlopen heb ik een paar weken geleden  al on hold gezet. In september ga ik nadenken of ik nogmaals aan hardlopen begin. Voorlopig hou ik het even rustig wat hardlopen betreft.

P1050198 1


12 reacties

Wandel en hardloop update

Even een wandel en hardloop update. Dat jullie er niet zoveel over horen komt omdat ik er op het moment liever niet over praat. Waarom dan? M’n knie……. . Wat er nu precies aan de hand is kunnen we niet ontdekken, de fysio en ik. Vorige week zaterdag heb ik aan de hardlooptraining meegedaan en dat gaat tot ongeveer 4 km. en dan begint m’n knie pijn te doen. Je bent ver van huis dus je moet door. Ben langzamer gaan lopen maar je moet verder.

Zaterdagmiddag bungelde mijn onderbeen zo’n beetje aan mijn knie wat pijn deed en waar natuurlijk niet goed mee te lopen viel. In de sauna (blog komt eraan) zijn mijn spieren goed tot rust gekomen en leek het weer opgelost.

Natuurlijk is dar niet de oplossing. Je kunt niet vergaan van de pijn en dan na een saunabezoek er weer bovenop zijn. Dus maandagavond maar niet gaan hardlopen.

De tijd voor de 4-daagse trainingen begint ook te dringen en met wandelen heb ik er minder last van dan met hardlopen dus toch maar rustig opstarten met de wandeltrainingen. Vorige week was wat mij betreft de officiële start  en daar moest een vervolg op komen.

Dinsdag is mijn vrije dag (man aan het werk) en is mijn kilometer vreetdag wat wandelen betreft. Een aantal ingrediënten voor de appeltaart waren op wat een goede reden was om in Veenendaal naar mijn favoriete bakwinkeltje  te wandelen. 10 km. heen en 10 km. terug. Mooi 20 km. in de pocket op zo’n dag.

Het wandelen ging prima maar ‘s-nachts was mijn knie niet echt happy en hield me een uurtje uit de slaap. Het gekke is als ik ‘s-morgens opsta en in beweging kom dan is de pijn snel weer weg.

Donderdag gingen we even een boodschapje in het dorp doen. Wandelschoenen aan, maar ja we wonen bijna in het centrum dat zou de moeite niet waard zijn zo’n klein stukje dan maar even een rondje bos erbij doen. Uit en thuis ruim 7 km.

De knie doet het nu redelijk goed maar maandag wil ik weer met de hardlooptraining meedoen. Kijken wat er dan gebeurd. Blijft het herstel inzetten of val ik weer terug? Het is en blijft lastig wat ik moet. Ik hoop dat het herstel door blijft gaan.

 


6 reacties

Nieuwe schoenen

Het zijn geworden de Asics Gel-Fortitude D

En hier moet ik het mee gaan doen. Hardlopen en wat mij betreft het liefst zo snel mogelijk.

Gisteren hebben jullie mijn blog over Anti-pronatieschoenen kunnen lezen en vandaag mocht ik naar mijn fysiotherapeut/podoloog in de Runnersworld winkel.

Ruim een uur zijn we bezig geweest om alles te checken en testen. Oude schoenen aan met de originele zooltjes, hardlopen om video opnamen ervan te maken. Schoenen weer uit, aangepaste zooltjes erin. Weer hardlopen om opnamen te maken en de beelden bestuderen.

Uit de videobeelden bleek dat ik bij beide zooltjes last van over-pronatie heb. Terwijl we dit stonden te bekijken en bepraten voelde ik dat ik weer op de buitenranden van mijn voeten stond. Mijn knie en beenspieren voelde ik gelijk meedoen. Mijn voeten zijn ‘onbewust’ aan het zoeken naar de beste houding.  Conclusie, ik loop en sta niet lekker. Aangegeven wat ik voel en wat ik onbewust doe om tot een goed keuze voor e.v. nieuwe schoenen te komen.

Nu moest het er dus op aan komen. Mijn podoloog stelde voor om een neutrale schoen te nemen waarop de verkoopster  nog even informeerde of ik graag zacht of hard loop. Het liefst loop ik zacht. De Asics Gel-Fortitude D werd uit de schap gehaald en ik mocht een paar krakend nieuwe schoenen aantrekken.

Het leek bijna of ik mijn pantoffels aantrok, ik zat toen nog op de stoel en stond nog niet. Bij het gaan staan voelde het nog prima aan. Mijn voeten stonden gewoon stil, waren niet aan het zoeken om zo comfortabel mogelijk te staan.

Er moesten nog wel even video-opnamen van gemaakt worden. Even een baantje hardlopen en weer terug. Toen we de opnamen terug keken deinsden we alle drie achteruit met een big smile op ons gezicht. Probleem opgelost, niks meer aan doen. Inpakken en wegwezen.

Van over-pronatie was geen sprake meer. Ik liep mooi recht en de schoenen zitten en voelen geweldig.

Hoe dit kan? Een klein idee heb ik er over. Door al mijn gewandel en hardlopen heb ik het gevoel dat ik veel spieropbouw heb bereikt. Ik ben veel sterker dan 4 jaar terug. Door die spieropbouw gebruik ik mijn voeten waarschijnlijk beter dan toen ik begon met wandelen en hardlopen. Het zou een reden kunnen zijn waarom ik nu over kan op een neutrale schoen.

Wel of niet de reden van een ander model, het maakt mij niet uit. De schoenen zitten goed, als mijn klachten nu ook nog wegblijven dan is dit wel een Eureka momentje geweest. Volgende week ga ik het uittesten. Mag wel verklappen dat ik in eens weer zin heb om te gaan rennen.

 


8 reacties

Anti-pronatieschoenen

Hoe ver moet je gaan met het corrigeren van een vermeende loopafwijking? Inmiddels weet ik het antwoord niet meer.

Mijn wandel- en hardloopschoenen zijn beide anti-pronatieschoenen. Grofweg gezegd corrigeren zij het naar binnen lopen van mijn voeten. Als de voeten niet gecorrigeerd worden zou dat de garantie op blessures zijn. Maar helaas, die blessures heb ik nu ook maar dan aan de buitenkant van mijn been(en) en knie(ën). Links meer dan rechts maar toch ze zijn er.

Tijdens de 4-daagse liep ik al helemaal niet lekker. De spieren aan de buitenkant van mijn onderbenen deden pijn en ik had het gevoel dat ik niet meer wist hoe ik mijn voeten neer moest zetten. Voor mijn gevoel liep ik op de buitenranden van mijn voeten omdat de binnenkant van de schoenen en voeten ook niet lekker aan voelden.

Vorige week woensdag ben ik voor het eerst na de feestdagen/vakantie weer gaan hardlopen en na ongeveer 3 km. was het bingo. De buitenkant van mijn linkerknie deed zo vreselijk pijn en na nog een paar meter hadden mijn spieren aan de buitenkant van het been er ook geen zin meer in. Ik kon niet meer lopen. De pijn herkende ik wel maar meestal speelde die pas na ongeveer 10 km. en niet zo heftig op en dan zat de training er meestal op. Nu was het binnen 3 km. al foute boel.

Ik had het helemaal gehad met die blessure en dacht ik kap ermee. Dat had ik gedacht. Lotte was het daar totaal niet mee eens, dus ze stuurde me min of meer weer naar de fysiotherapeut. (Ik was er echt mee gestopt).

Door al die correctie’s in mijn schoenen heb ik mijzelf een andere loop aangeleerd om die rare bobbels in mijn schoenen te ontwijken. Dat idee heb ik er zelf over. Ik loop nu eigenlijk met of zonder sportschoenen op de buitenranden van mijn voeten.

Vandaag weer eens naar de fysiotherapeut. Na enkele testjes, bekijken van mijn loopje en mijn verhaal kon hij zich enigszins wel vinden in mijn theorie. Hij denkt dat de anti-pronatieschoen net even iets teveel corrigeert. Het correctiegebied rondom mijn hakken moet kleiner, plus dat hij me weer normaal moet leren lopen.

Zo, daar ben ik dus mooi klaar mee. Andere schoenen maar dat is niet zo erg want daar was ik toch aan toe plus opnieuw leren lopen.

Morgen wordt ik in de Runnersworld Winkel verwacht en dan gaan we samen kijken wat en welke schoen nu precies met mijn voeten doet. Het zit er dik in dat het een andere schoen gaat worden dan ik vanaf mijn eerste vierdaagse en Start to Run cursus gebruik.

Niemand had kunnen voorzien dat ik door die anti-pronatieschoenen mijn manier van lopen aan zou gaan passen. Maar ik baal er wel van. Ik had bijna mijn hardloopschoenen aan de wilgen gehangen en de 4-daagse wilde ik dit jaar ook maar een keer overslaan.

Ik vraag me nu af of er meer mensen een ervaring als deze hebben gehad. Ik wil het graag van jullie willen horen. Wat is bij jouw de oplossing geweest en werkt die oplossing nog steeds?

DSC_3050 (1)