Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal


8 reacties

Bewegen met……..petje af

Tijdens het wandelen draag ik, zeker bij zonnig weer graag een petje. Gek? Misschien wel, maar voor mij het meest handig. Zodra ik een zonnebril opzet wordt het snel te donker voor het scherm van het fototoestel. Daarnaast zit er geen leesgedeelte in de glazen van de zonnebril waardoor lezen onmogelijk wordt. Moet je dan lezen tijdens het wandelen? Ja soms wel. Een zonnebril met multifocale glazen zou de oplossing voor dit probleem zijn maar een nieuwe bril aan schaffen omdat ik af en toe moet lezen is me net weer te dol. De zonnebril voldoet nog aan alle modieuze eisen en behalve lezen en fotograferen kan ik goed mee zien en voor de dag komen.

Tijdens hardlopen is het gebruik van een pet eveneens heel handig. Om bijvoorbeeld mijn bril enigszins droog te houden en de kriebelende druppels water over het hoofd tegen te gaan. Stel je voor van, druppels die langzaam over je hoofd via je nek om vervolgens op je rug te belanden. Brrr niet fijn, dat kan ik je verzekeren.

Kortom, tijdens het sporten wil ik nog wel eens een petje dragen.  Veel sporters maken veelal om dezelfde redenen gebruik van een pet. Sportend of wandelend in een groep met pet levert geen enkel probleem op, tot zover niets bijzonders aan de hand. Dat dacht ik tenminste.

Buiten de bebouwde kom is er niet veel aan de hand maar wandel of loop ik hard in de stad of dorp dan kan ik zomaar in vreemde, rare en ongemakkelijke situatie’s terecht komen.

Automobilisten die geen voorrang geven terwijl ik dat als wandelaar of hardloper wel degelijk heb.
Automobilisten die midden op het voetpad gaan staan om over te steken en geen centimeter door- of achteruitrijden terwijl ze met hun grote bak volledig de doorgang belemmeren.
Fietsers of automobilisten die je de pas afsnijden bij het afslaan en je vliegensvlug opzij moet springen om er heelhuids vanaf te komen.

Wandelend met pet op is er bijna geen mens die mij een blik waardig gunt. Vooral de echt ouderen kunnen er wat van. Ze geven geen voorrang, lopen je met een vernietigende blik voorbij, blijven in de weg lopen en gaan geen centimeter voor je aan de kant ook al is het voetpad nauwelijks 2 tegels breed.

Wandelend met mijn boodschappentasje en zonder pet wordt ik wel gegroet en krijg ik (meestal) wel de voorrang waar ik er recht op heb. Blijkbaar zie ik er dan ineens totaal anders uit terwijl ik toch echt dezelfde wandelaar ben.

Ondanks deze negatieve ervaringen heeft het ook positieve effecten als ik met pet op loop. Kinderen en jongeren groeten weer wel. Vaak wordt er door de jongelui heel spontaan gegroet en kijken nog een keer extra om of er soms een praatje te maken valt. Gaan we toevallig dezelfde kant op dan ga ik het gesprek graag met ze aan. Kinderen en pubers kunnen heel gezellig zijn en hebben blijkbaar toch een iets flexibeler geest als het gaat om het dragen van pet.

 Wil je voor vol aangezien worden?
‘PETJE AF’

DSC_0483

Advertenties


11 reacties

Ziek geweest

Ziek geweest

Mooie gesprekken
Vermoeiende gesprekken
Gesprekken met zorg

Vingers blauw getypt
Appjes, mailtjes en smsjes
Veel telefoontjes

Kaarten en bloemen
Bezoekjes in overvloed
Koffie met een koek

Op de voet gevolgd
Goede wensen en advies
Actie in Blogland

Verwennerij thuis
Lekkernijen en aandacht
Ruimte voor herstel

Ik mag weer verder
Fijn dat jullie er waren
Een ieder, bedankt

DSC_0473


24 reacties

Herstel up-date

Vorige week om deze tijd is er een flinke lastpak uit mijn buik verwijderd. De galblaas vond het DSC_0459langere tijd nodig om het vege lijf te teisteren en daar is om meer leed te voorkomen een stokje voor gestoken.

Nu een week later voelt het al een stuk beter aan. Het herstel gaat met grote ups en soms een flinke down. Afgelopen zaterdag ging het zo goed dat ik het niet nodig vond om ‘s-middags even te gaan rusten. Daar was mijn lichaam het helaas niet mee eens waardoor ik zondag een behoorlijke dipdag heb gehad. Wel zijn we op verjaardagsvisite geweest maar voor vertrek zat ik mezelf al in de weg.  De gezelligheid heeft me redelijk lang op de been gehouden maar bij thuiskomst ben ik gelijk voor een paar uur het bed in gedoken. Daar komt bij dat de pijnstillers inmiddels op zijn en ik alleen nog gebruik mag/kan maken van paracetamol.

DSC_3050 (1)Ondanks zondag ben ik heel tevreden over het verloop van het herstel. Zo tevreden zelfs dat ik al aan sporten begin te denken. Na 2 weken is het toegestaan om weer rustig aan het sporten op te bouwen. De verveling begint ook een beetje toe te slaan ondanks de vele ziekenbezoekjes. Zeker, ik kan met huishoudelijke klusjes beginnen maar voor mijn gevoel ben ik lang genoeg thuis geweest, ik wil er wel weer uit. Ondanks de verveling en het eruit willen zal toch even mijn gemak moeten houden denk ik.

Zes weken lang niet meer van 4 kilo tillen is ook zoiets? Wat mag wel en wat mag niet? Stofzuigen vind ik ook zwaar werk maar is geen tillen. Er wordt kracht gebruik, die voor mijn gevoel door de buikspieren gegenereerd wordt en niet alleen vanuit je armen komt. Was op hangen, daar rekt je buik zo lekker van uit, fijn voor de littekens en de buikspieren die ze een uur lang uit elkaar hebben gehouden. Volgende week maar eens kijken of er rustig aan wat langer gewandeld en gefietst kan worden. Het gaat goed en dat willen we graag zo houden.

 


15 reacties

Opname

Na de zoveelste gebroken nacht
Maar weer naar de huisarts met een klacht
Snel doorverwezen
Echo bekeken
Een galblaas die knapt wordt er verwacht

Gisteren nuchter en vroeg komen
Zonder iets van opsmuk vertonen
Nagels zonder lak
of ogen in’t zwart
Sieraden en bling bling verboden

Later een roze buik met gaten
Vul tijd met dommelen en slapen
Nu maar afwachten
wat blijft aan klachten
Utopie? Aan pijnvrij vergapen?

wheelchair-2047415_640

Foto van Pixabay


6 reacties

Nesteldrang

Bijna iedere zwangere vrouw vertoont in de laatste weken van haar zwangerschap nesteldrang. Zelfs mannen kunnen er last van hebben. Aangestoken door hun vrouw gaan ze doen ze spontaan mee met klussen en verzamelen. Nesteldrang komt waarschijnlijk uit de oertijd. Vroeger leefden de mensen in bossen en holen en als er een kindje kwam dan werd er een schone plek en comfortabele plek gecreëerd. In deze tijd uit nesteldrang zich door het veelvuldig wassen van babykleding en het schoonmaken van de babykamer en als dat klaar is krijgt de rest van het huis een grondige poetsbeurt.

Naast poetsen en boenen hoort er ook verzamelen van spulletjes bij. Vroeger verzamelden ze takken, bladeren, mos om een zacht mandje of slaapplekje te maken. Misschien werden er wel konijnen geschoten om dekentjes of kleertjes voor de baby te maken. In deze tijd kunnen we naar de winkel stappen en kopen wat we denken nodig te hebben. Dat er veel meer gekocht wordt dan nodig is, is wel bekend. Het is ook allemaal zo schattig die babyspulletjes.

In de tijd dat wij, vrienden familie en kennissen kinderen kregen werd er rond de tijd dat de nieuwe boreling zich moest melden geroepen: ‘Oh Marietje (of wie dan ook) is aan het poetsen geslagen, ze heeft zo’n last van nesteldrang. De baby zal binnenkort wel komen.’

Ik vond het allemaal maar lariekoek. Volgens mij was het een logisch gevolg van het zwanger zijn en een kindje krijgen. Het kan toch niet anders dat je babykleertjes gaat kopen een babykamertje klaar maakt en zorgt dat de boel er een beetje netjes uit ziet. Toen ik zwanger was van de eerste wilde ik wel eens zien of ik een paar weken voor de uitgerekende datum ook een poetsmanie zou krijgen. Ik geloofde er niets van.  Wanneer alles ingekocht, gewassen, gesopt en gepoetst was, dacht ik zeker te weten dat die manie mijn deur voorbij zou gaan.

Om dit te kunnen ontdekken moet je wel volhouden 40 weken zwanger te zijn. Twee keer zwanger geweest en twee keer waren lang voor de uitgerekende datum de kinderen er al. Twee keer zwanger geweest en drie kinderen krijgen was net zo bijzonder als die vroeg geboortes. Maar daarmee was het onderzoek naar mijn vermeende nesteldrang in zijn geheel mislukt.

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef,  De kogel is door de kerk en naar het ziekenhuis moet heb ik  nu ineens een nesteldrang. Kloppen, zuigen, poetsen, dweilen en zemen, het hele huis moet spik en span. Als het enigszins mee zit dan ben ik snel aan de beterende hand, maar je weet maar nooit. Mijn vriendinnetje heeft ruim een week geleden de zelfde operatie gehad en het gaat aardig goed met haar maar één wondje wilde niet goed helen en daar heeft ze toch behoorlijk last van. Ze ligt meer en langer op bed dan ze eigenlijk verwacht had.  Hele visioenen kreeg ik van die langdurige bedlegerigheid. Dat kan mij net zo goed overkomen en dan kun je maar beter het huis aan kant hebben. Dan is er na de operatie rust en ruimte om tijd te nemen voor het herstel.

Verzamelen doe ik ook. Een paar lange broeken die bovenin wat weider zijn dan normaal en met elastiek erin. Een paar nieuwe t-shirtjes die iets ruimer om de buik vallen. Het moet zo comfortabel mogelijk zitten en draagbaar zijn. De buik zal met gas gevuld worden om ruimte te creëren en na de operatie een tijdje dik blijven. Ik moet er niet aan denken om dan met een dikke spijkerbroek inclusief riem rond te moeten lopen.

Poetsend en druk met de boodschappen doend bedacht ik ineens, dit lijkt wel nesteldrang. Maar bij nesteldrang heb je ook last van hormonen en dat speelt niet. Zo rees wederom de vraag: ‘Nesteldrang, bestaat het eigenlijk wel?  Is nesteldrang niet een logisch gevolg van……..?

DSC_0450

 

 

 

 


10 reacties

Gedachten

Gedachten

Vooral ‘s-nachts. Gelukkig niet elke nacht maar zo af en toe pffffffff.

questions-1922477_640

Gedachten
buitelen levensgroot
door mijn hoofd
Ergens diep van binnen
staan ze zich te verdringen
Voor de spelonken, zoekend naar houvast
Door elk bovendrijvend onderwerp wordt ik verrast
Wil graag slapen, begin me op te winden
Adem in, adem uit, probeer de slaap te vinden
Helaas te laat, een enkel uurtje nog, de wekker gaat


10 reacties

Terugblik op 2016

Terugblikken, ik ben er niet zo goed in maar wil het toch wel proberen. Waarom toch proberen als je er niet goed in bent? Omdat ik het terugblikken van andere bloggers erg leuk vind en vaak het, och ja dat is waar ook gevoel krijg. Laten we het daarom maar herinneringen noemen dat klinkt voor mij wat minder zwaar dan terugblikken. Herinneringen van 2016.

De eerste herinnering van 2016 bij mij zijn die van een sportief jaar. Ik heb de  De Marikenloop gedaan met dat gekke gevoel ‘ik doe het nooit meer’  maar na 5 minuten over de finish te zijn al over de volgende keer na te staan denken.

De 4-daagse heb ik dit jaar weer gelopen en ik vond het deze keer erg zwaar omdat het vanaf dag 1 warm was. Velen met mij hebben het gelukkig zwaar gevonden, die hitte. Dat we de laatste dag van de 4-daagse een grote regenbui op ons kop kregen was zeer welkom. Door die regen heb ik op het laatst nog een paar grote blaren opgelopen maar die voelde ik aan het eind van de dag gelukkig pas en had het er graag voor over. Zo kregen we de kans om een beetje af te koelen.

De ‘Heiderun’ heb ik samen met m’n hardloopvriendin gedaan. De erg run was zwaar maar waar we samen zoveel plezier van gehad hebben dat we elkaar plechtig beloofden om samen meer runs te gaan doen. Zo jammer, ze gaat verhuizen naar een stad 40 km. verder.

Een aantal steden zijn door ons bezocht omdat Vereniging Hendrick de Keyser daar open dagen had van enkele monumentale panden die zij in bezit hebben. 2016 is het eerste jaar dat we lid zijn van deze vereniging die zich als doel stellen om erfgoed te kopen, op te knappen en er voor zorgen dat ze voor het nageslacht bewaard blijven. De bloggen die ik er over geschreven heb waren erg leuk om te doen maar ook intensief. Je wilt tenslotte geen halve waarheden schrijven.

Na veel wikken en wegen ben ik mee gaan doen aan Zwijmelen op Zaterdag gaan doen. Met het idee niet aan alles mee te willen doen ben ik toch overstag gegaan. Niet omdat ik zo’n grote muziekkenner ben maar wel vaak met muziek bezig ben en veel herinneringen aan muziek heb. Ik kom er niet altijd aan toe maar vind het erg leuk om aan mee te doen.

Een paar maal heb ik over een goed doel geschreven. Enkel en alleen omdat die doelen het verdienen om die aandacht te krijgen. Manege zonder drempels en Swim to Fight Cancer waren er 2 van en volgend jaar komen er zeker weer een aantal goede doelen langs.

Er zijn voor mij vele hoogtepunten geweest wat bloggen betreft. Ik zou nog veel meer op kunnen noemen wat ik met veel plezier geschreven en beleeft heb. Niet altijd kom ik aan schrijven toe maar van plan om te stoppen ben ik nog lang niet.

Hopelijk hebben jullie, volgers, lurkers en lezers ook plezier aan mijn schrijfsels beleefd? Bloggen is leuk maar het wordt extra leuk als je merkt aan reacties, mailtjes, appjes of mondelinge opmerkingen dat je blogjes gelezen en gewaardeerd worden. Dank voor alle reacties en opmerkingen. Als 2017 net zo’n blogjaar wordt als 2016 dan ga ik er weer voor. 

p1000580-effects