Bewegen en nog veel meer

Bewegen kan altijd en overal


15 reacties

Stormachtige wandeling

In het weekend wil ik een taart bakken voor de verjaardag van onze oudste. Maar helaas, ik mis nog een ingrediënt. Dat moet even gehaald worden voordat ik er aan kan beginnen. En hoe doe je dat dan? Je neemt de benen wagen en gaat 10 km verderop je boodschapjes doen met dit stormachtige weer. Logisch toch?

Wim had gisteren gewerkt een dan moet er op woensdag nodig gesport of uitgegaan worden. Vraag me niet waarom maar zo gaat het meestal ‘s-woensdag. Hij had bedacht dat we de boodschap wel in een vuurdoop konden doen maar dan wel wandelend. Speurend op Weeronline vanmorgen was de beste timing om acuut te gaan, dan liepen we het minst risico op een bui regen. En hoe gaat het dan meestal hier?  De rugzak tevoorschijn gehaald, de wandelschoenen aan, een plas doen, jas aan en vertrekken.

Zo dat was weer een een super snelle start. Daphne Dekkers had ons waarschijnlijk niet bij gehouden. In no time waren we onderweg. Endomodo en het sporthorloge aan en weg waren we. Ongeveer zo’n 5 km stappend over afgewaaide takken, jas open en jas weer dicht omdat de zon weg was, bedacht ik dat we zo super snel geweest waren dat we helemaal niets te eten en/of drinken bij ons hadden. Zucht…… tjonge wat waren we weer snel geweest. Met de nodige kilometers nog voor de boeg was dat niet zo’n goed plan. En dit was echt niet de eerste keer dat we zonder fourage zijn vertrokken.  De bekende ezel die zich geen 2 x stoot.

Op ongeveer 6 km kwamen we een Stationskiosk tegen waar Wim dan maar een gevulde koek en een flesje water wilde halen. Oké, je moet wat. Een flesje plat water van € 2,50 halen. Dat was wel eigen schuld, moet je maar nadenken voor je vertrekt.

Bij de kiosk hadden ze meer dan alleen gevulde koeken. Er waren heerlijke appelflappen en de super smoothie’s waren ook nog in de aanbieding. Zelfs een euro goedkoper dan het flesje plat water. Dat zag er een stuk aantrekkelijker uit dan het flesje water van € 2,50.

De appelflap was knisperend vers. De bovenlaag met suiker spatte bij elke hap alle kanten op. Het was dubbel genieten want ondertussen kwam er een flinke regenbui langs. Niet dat de Stationskiosk erg gezellig was maar die bui misten we zo mooi en de appelflap was overheerlijk.

De regen trok weg en we konden weer verder. Of met de trein terug dat kon ook maar Wim wilde nergens van horen. Op Buienradar was geen regen meer te zien dus het oorspronkelijke plan zou gewoon gevolgd worden. Wie verzint het, met dit weer wandelen? Wij en ik had er best een beetje spijt van.

DSC_1729Met hier en daar nog een hobbel te hebben moeten nemen waren de boodschappen binnen en kon de terugtocht aanvaard worden. Weer buienradar bekeken om te beslissen hoe we terug wilden. Met het openbaar vervoer? Dan sta je eerst op de bus te wachten en vervolgens op de trein en ondertussen ben je wandelend al halverwege. Buienradar gaf aan dat het droog zou blijven. We gokten erop dat het ook zo zou zijn. Het werd 10 km. wandelend terug naar huis.

Vanmorgen om 10.00 uur vertrokken en om 15.30 uur waren we weer thuis. Met 21 km. in de benen zaten we een kwartier later met de beentje omhoog aan de koffie. Gek maar zoals het bijna altijd gaat na zo’n wandeling is de voldoening ondanks de hobbels, lengte of pijn altijd groot. Iedere wandelaar zal het herkennen; we hebben het weer gefikst vandaag.

De voorbereidingen voor de taart zijn ook al ingezet. Deze gaat de vriezer in en zaterdag wordt hij gevuld en afgemaakt. Wil je weten welke taart, kijk dan bij Nougatine schuimpjes taart

DSC_1730

 

Advertenties


1 reactie

Chateaux bij Windstein, Fr.

Het plan van vandaag: wandelend naar het Chateaux bij Windstein. Weer een prachtige ruïne die op ons lag te wachten om met onze fantasie op de loop kon gaan. Vanuit het hotel in Niderbronn-les-Bains een wandeling van 6 uur. Dat leek ons toch net iets te veel aangezien de temperatuur weer op zou lopen tot 30° best veel voor een tocht van 6 uur hiken. Maar geen nood er was een andere optie. Halverwege kon je in steken en de tocht zodanig inkorten dat er nog maar 3 uur wandelen over zou blijven.

P1040518Het nieuwe vertrekpunt, de watervlakte van ‘Jaegerthal’. was een super plek om van start te gaan. In de verte zie je het al liggen. Auto geparkeerd, foto’s van de plek gemaakt en de pijltjes van de route opzoeken. Maar dat viel nog niet mee. Pijlen, blauwe stippen, gele blokjes genoeg maar niet diegene die wij zochten. Ja toch, gevonden. Casemat de Windstein, die moesten we hebben. Geel met een wit middenvak. Langs ‘Linge Magniot’ een verdedigingslinie aangelegd tussen 1930 en 1938. Daar hadden we jaren geleden al eens meer van gezien dus dat wordt een interessante wandeling.

Pijltjes volgen en op naar het kasteel bij Windstein. Al P1040534snel kwamen we een bouwsel van de linie tegen en niet veel verder splitste het pad zich. Geel met een wit middenvak was er niet meer welke waar moeten we nu heen? We hadden het kasteel al ver boven ons uit zien liggen dus het was een kwestie van het rechterpad nemen. Niet veel verder was het pad er nog wel maar helemaal begroeid met gras en dat is geen goed teken. Een goed pad is bijna plat gelopen of er is zelfs een stukje zandpad maar hier was gras, veel te veel gras. He bah, komt het pad op de weg uit. Wat nu? Een klein eindje de weg volgen? Misschien moeten we ergens aan de overkant het bos weer in.

Helaas er was geen pad aan de overkant en het enige wat we konden was, of via de weg terug naar de auto of verder doorlopen in de hoop de pijlen die we volgen moesten weer terug te vinden. We kozen voor het laatste en ja hoor daar zagen we een bord richting Windstein maar geen bekende pijltjes. Nog maar een stukje weg volgen wie weet.

P1040553Ineens stonden we aan de rand van Windstein  waar we het kasteel in de verte zagen liggen. Eerst even een foto van het kasteel nemen voor we verder gaan. Beetje inzoomen, oooh. Dat ziet er niet echt spannend uit, van onder tot boven begroeid. Wat zullen we doen, verder gaan of maar weer terug? Het leek ons niets, verwend als we waren met Chateaux Wasenbourg besloten we maar terug te gaan. In de korte periode dat we aan het wandelen waren hadden we al zo’n  200 mrt. geklommen en er lagen nog vele hoogtemeters op ons te wachten.

We zijn niet meer via het bos terug gegaan. Het was niet de moeite om via het bos te gaan. Ongeveer 3 km. hebben we langs de kant van de weg terug gelopen wat ook al geen pretje was. Te smal, veel auto’s die niet bedacht waren op wandelaars. Een beetje teleurgesteld zijn we terug gegaan. Maar wel met hele mooie foto’s en een lekker kopje koffie met gebak.


13 reacties

Wandelen naar Wasenbourg, de ruïne

DSC_1524.jpgEen paar honderd meter boven Niederbronn-les-Bains in Frankrijk  licht de ruïne van Wasenbourg. Een wandeling van ongeveer 5 km. maar wel met een paar honderd hoogtemeters die genomen moeten worden. Een flinke hike die zeker de moeite waard is.

Wat krijg je te zien als je boven bent? Een mooi uitzicht en een ruïne die prachtig is. Er is niet veel meer over van de residance Wasenbourg maar wat er nog van over is spreekt zeer tot de verbeelding. Ik zie het helemaal voor me. Een jonkvrouwe die statig de trappen af schreidt terwijl de jonkheer haar gade slaat en denkt wat een stuk ben ik toch getrouwd. Hi hi.

Of het het werkelijk zo gegaan is? Wie weet het, want eigenlijk weten ze niet veel over kasteel Wasenbourg. Ze vermoeden dat het uit de 14e eeuw stamt in de periode van Lodewijk IV maar dat is een vermoeden want niemand weet het precies. Mijn nieuwsgierigheid wordt er alleen maar groter van.

Toen we  boven aankwamen waren er 4 vrijwilligers bezig om de begroeing van de muren te verwijderen. Er groeien struiken, planten, look en zelf bomen op de resten van het kasteel. En daar zal de ruïne tenslotte aan ten onder gaan als het niet verwijderd wordt. Vooral bomen richten veel schade aan. De wortels groeien eerst als kleine haarvaatjes tussen de stenen en worden vanzelf zo groot als vingers en tenslotte als armen die alles wat er nog van het kasteel over is ontwrichten en in laten storten.

Om de boom(pjes) boven op de muren te kunnen verwijderen is een hoogwerker DSC_1528.jpgnodig waar heel subtiel een potje voor de inzameling van geld om de kosten van de hoogwerker te kunnen dekken stond. We hebben gedoneerd, al was het alleen maar om de vrijwillgers een hart onder de riem te steken. Het leek me zo’n onbegonnen werk om alles groen en struikvrij te krijgen.

Helemaal in de waan van de vroege middeleeuwen hebben we beneden een biertje gedronken op onze hiketocht. In die dronken ze allemaal bier omdat je dood ging aan het drinken van water. Zelf kinderen dronken bier. Alleen was het alcohol percentage toen beduidend lager dan nu. Op kasteel Wasenbourg, zijn vergane glorie en geheimen.


15 reacties

Amersfoort

Amersfoort, een oude stad waar je niet veel over hoort maar zeker de moeite waard is. Bij archeologisch onderzoek zijn er voorwerpen gevonden die dateren uit de brons- en ijzertijd. Echt al een oude stad dus. In 1259 kreeg Amersfoort stadsrechten en is men begonnen de stad te ommuren. Die eerste muur en een groot gedeelte van de stad is door het gebruik van alleen hout afgebrand waardoor er midden 14e eeuw opnieuw begonnen met het bouwen van een muur maar dan van steen. Grote stukken muur, huizen en straatjes uit die tijd zijn nog te zien in Amersfoort.

Met de trein is Amersfoort goed te bereiken. Vanaf het station wordt je door middel van pijlen op het trottoir de richting naar het centrum van de stad aangegeven. Je ziet ze gelijk als je uit het station komt.P1020948 1 Aangekomen in de stad kun je via de Krankenlederstraat naar het VVV waar een stadswandeling voor € 3,– te koop is. Deze duurt ongeveer 1½ uur maar wij hebben er veel langer over gedaan omdat er zoveel te zien was. Ook is het mogelijk om met een gids de stad in te gaan. Hij of zij kan je dan vertellen over de oorsprong en bijzonderheden van de stad. Meestal doorspekt met anekdotes en spannende verhalen uit die tijd. Een rondvaart door de grachten en met een toeristisch treintje is de stad eveneens te bezichtigen.

De wandelroute van 1½ uur brengt je langs tal van bijzonderheden.  Het Stadsklooster Mariënhof en het Burger Weeshuis zijn zeer de moeite waard om even naar binnen te stappen. In het Burger Weeshuis werden we door een echte regentes ontvangen die gelijk los barstte over het wel en wee van de wezen. In het Stadsklooster is een wijnbar gevestigd waar dagelijks 40 soorten wijn open staan die met dagverse streekproducten geserveerd worden. Wij waren iets te vroeg voor deze proeverij maar geen nood je komt genoeg barretjes, brasserieën en kroegjes tegen om aan je innerlijke mens te werken.

Amersfoort heeft nog mooie resten van de stadsmuur, de Waterpoort Monnikendam en de Koppelpoort. Prachtige straatjes met muurhuizen waarin je als het ware door de Middeleeuwen heen wandelt. De huizen zijn veelal wit geschilderd en hebben ieder hun eigen vorm en bouwstijl. Of ze in de middeleeuwen ook wit waren betwijfel ik, volgens mij zag het er toen heel anders uit,  maar zoals ze er nu bij staan is het een prachtig gezicht.

De stad bezit eveneens een Synagoge daterend uit 1726. Ondanks dat Amersfoort niet P1020949veel geleden heeft onder de 2e wereldoorlog zijn toch diverse Joden uit Amersfoort omgekomen. Ter nagedachtenis aan deze Joden kun je op diverse plaatsen voor de huizen herdenkingsstenen vinden met namen van de overledenen en plaats waar ze overleden zijn.

Eveneens ligt langs de route het Mondriaanhuis, een theeschenkerij, de Kamperbinnenpoort en het Hofje Armen de Poth. Niet overal zijn we binnen gegaan. Daar was de tijd te kort voor. Waar we wel binnen zijn gestapt was ‘Bierbrouwerij De Drie Ringen’  Als je vanaf de Koppelpoort de wandeling vervolgt kom je hem aan de rechterkant vanzelf tegen. De brouwerij dateert uit 1626 en bevindt zich sinds 1989 aan het Kleine Spui 18. Naast de gebruikelijke borrelhapjes kun je daar gratis een eitje tikken en eten. Ik had nog nooit gezien dat er in een kroeg een gekookt eitje gegeten werd maar blijkbaar is dit iets van vroeger. Het eitje was nog een beetje lauw en smaakte prima bij het Amersfoortse pilsje.

Samen gevat: Amersfoort is zeer de moeite waard, neem je camera mee want er valt veel te fotograferen. Het is geen super grote stad maar heeft veel bezienswaardigheden. Winkelen kun je ook prima in Amersfoort en er zijn voldoende eet- en drankgelegenheden. Wij gaan er zeker nog een keer naartoe om o.a. een bezoek aan het Mondriaanhuis te brengen.

 

 


20 reacties

4-Daagse 2017, genoten maar met een zorgelijke afloop.

Af kikken is het als je weer thuis bent van de 4-daagse in Nijmegen. Wandelen, feesten en afzien 4 dagen lang maar jongens wat doen we het graag. Helemaal vrijwillig gaan we de uitdaging aan en om diverse redenen. Ter nagedachtenis van, om geld bij elkaar te wandelen, een weddenschap of gewoon om de uitdaging. Train wel voor je er aan begint. We hebben ook nu weer uiteenlopende verhalen van uitvallers gehoord. Vaak is de voorbereiding lang niet voldoende of optimaal geweest waardoor ze tot het legioen der uitvallers zijn gaan behoren.

Mijn vierdaagse is super geweest. Door de blessure van begin januari heb ik dit jaar gekozen om 30 km. per dag te wandelen en dat heeft goed uitgepakt. Tegen de tijd dat ik er genoeg van begon te krijgen waren we er. De jaren ervoor moest ik dan nog 10 km. verder en dat is ruim 2 uur wandelen meer wandelen. Nu kon ik stoppen, heerlijk. Je kunt langer uitrusten omdat je bent eerder thuis bent en je hoeft niet zo vroeg te starten, een win win situatie dus.

Onze fysiotherapeute heeft me natuurlijk ook goed geholpen tijdens de 4-daagse. De dochter van één van de wandelaars is fysiotherapeute en zij gaat ieder jaar mee. Aan een half woord heeft ze genoeg en weet prima de pijnlijke plekken te vinden die behandeld moeten worden. Je komt als herboren van de behandeltafel af. Wat een luxe, heerlijk hoor.

Plus een verzorgingsteam dat de zorg heeft voor het eten en de bevoorrading op de laatste rust. Worden wij even in de watten gelegd. Oké, we hebben allemaal wel een keer corvee, dat dan nog wel maar veel stelt het niet voor. Ik heb bijvoorbeeld de hele week eieren moeten bakken voor de boterham die de volgende dag mee moest. Tafeldekken en afwassen, je eigen bed opmaken en je eigen drankje pakken, dat waren de taken zo ongeveer. Fantastisch geregeld door de 4-daagse commissie. Allemaal een pluim.

Maaaar, 2 van onze mede wandelaars zijn uitgevallen. Eén omdat hij naar onze mening te weinig getraind had en de ander, weten we niet precies waarom maar dat het zorgelijk is dat weten we wel.
De tweede dag kwam ze binnen en dacht ik, oh je ziet er vergeleken met de anderen wel erg vermoeid uit. Donderdag was ze total loss toen ze terug kwam. Was misselijk en zo ontzettend vermoeid. Eerst dachten we aan de man met de hamer maar voor de zekerheid is toch maar even de Eerste hulp gebeld. Zij dachten aan het Noro-virus wat ook bij de Militairen was uitgebroken. Medicijnen gehaald die om de 2 uur ingenomen moesten worden en het zou weer helemaal goed komen. De volgende en laatste dag wilde ze beslist niet mee naar de Wedren om te starten. Nou ik kan je vertellen, als je de laatste dag opgeeft dan ben je echt goed ziek. De meesten gaan door, al moeten ze op hun tandvlees lopen maar door gaan zullen ze.
Ze is dezelfde dag nog naar huis gegaan met de resterende medicijnen, uitzieken en dan zou ze zaterdag of zondag weer het dametje zijn.
Maar zondag is ze opgenomen in het ziekenhuis. Je kunt het haast niet geloven dat dit gebeurd. Ja meestal veraf, bij een ander, maar dit is één van onze leden en wat er precies aan de hand is weet niemand.
Dit is vreselijk en hebben we nog nooit meegemaakt binnen de club.
Er gaan de meest fantastische verhalen rond over uitvallers maar dit is bizar en vreselijk. Afwachten en hopen dat het met een sisser afloopt.

 


4 reacties

Met de NS naar de 4-daagse

Wist je dat je met 20% korting naar Nijmegen kunt reizen tijdens de 4-daagse met de NS?
Reis je 4 dagen lang heen en weer of ga je iemand inhalen, een dag langs de kant staan om aan te moedigen of gewoon de 4-daagse beleven in Nijmegen kijk dan even op de site van de NS want 20% korting is altijd meegenomen. Kun je mooi een pilsje van drinken.

ns-wandeling-waterlinie-culemborg-hero

Hoe kun je de kaarten bestellen:
Vierdaagse retour/losse kaartjes/NS – ga naar direct bestellen en vul je gegevens in. Welke dag je wilt, waarvandaan je vertrekt, wil je eerste of tweede klas reizen en ga naar bestellen. Vervolgens kun je betalen en gelijk je E-ticket uit printen.

Maar weet je wat nu zo leuk is. Je kunt je E-ticket(s) ook in je NS extra app zetten.
En wat moet je daarvoor doen?
Wanneer je betaald hebt ontvang je een mail van de NS waar je aangekochte kaartjes op vermeld staan.
Hier staat ook: Haal mijn kaartjes op.
Dit mailtje moet je wel openen op je telefoon waar de NS extra app gedownload is.
Je drukt op, Haal mijn kaartje op.
Klik vervolgens op, laden in de Reisplanner Xtra en je ticket komt vanzelf in je Reisplanner Xtra app terecht.
Het ticket vindt je dan onder: Meer – Mijn ticketsScreenshot_20170712-084645

Deze tickets hoef je niet te scannen op het perron.

Ik ben er een beetje huiverig voor om met mijn telefoon langs een scanner te gaan, maar bij deze tickets is dat niet nodig. Misschien is dit bij geen van de tickets in je Reisplanner Xtra app maar daar ben ik nog niet achter.

Wij reizen alle vier de dagen ongeveer 10 minuten met de trein en op deze manier kan ik mijn tickets niet vergeten of het ticket van een andere dag meenemen.
Ja, als ik mijn telefoon thuis laat liggen dan heb ik wel een probleem.
Maar je telefoon vergeten is met dit evenement helemaal een ramp dus die moet gewoon mee.

download


27 reacties

Koorts

De koorts begint op te lopen, het 4-daagse virus zet door en neemt aardig bezit van mijn brein. Eerst had het nog maar een klein plekje in mijn hoofd veroverd maar het breidt zich gestaag uit. Het virus heeft nog niet alle hersencellen besmet maar het rukt op.

Ik kan er nog wel van slapen maar binnen afzienbare tijd zal de nachtrust vanzelf korter worden. Het gewoel voor het slapen gaan beginnen en steeds langer gaan duren voor de slaap gevat zal worden. Het aantal plasmomenten zal toenemen en bij het krieken van de dag zullen de ogen gelijk zo groot als schoteltjes open gaan.

Hier en daar beginnen zich ook stapeltjes te vormen. Stapeltjes met spullen, spullen die allemaal mee moeten. Van die vergeet dingen die gelijk klaar gelegd moeten worden omdat ze anders alsnog thuis achter blijven.  En je weet dat ze in Nijmegen een vorm van paniek zullen veroorzaken als je ze niet bij je hebt.

De laatste kilometers zijn gisteren gewandeld om even te checken of alles het nog doet. Of de geest vertrouwen heeft in het lijf. Zijn de pijntjes nu echt weg of voel ik nog iets? Zit het tempo er een beetje in of moet ik met de 4-daagse toch echt meer vaart gaan maken? Kan ik nu makkelijk mijn drinkfles uit het nieuwe heuptasje krijgen of moet ik alsnog wat anders verzinnen om dat ding weer terug in de heuptas te krijgen?

Het fototoestel kan ik wel thuislaten, dat wordt niks tijdens het wandelen. Duurt veel te lang voor er een foto gemaakt is. Ik kan beter mijn telefoon stand-by houden op de camera dat gaat veel sneller. Moet ik wel onderweg een keer bijladen met een powerbank want dat gaat de telefoon niet redden 8 uur lang.

Aanstaand weekend zijn we druk met familie en vrienden, dan zal de koorts hoop ik iets dalen. Alhoewel zondag gaan we naar vrienden die beide meelopen met de 4-daagse. Drie keer raden waar we het zondagmiddag over gaan hebben. Over de kook raak je ervan.

Maar weet je? Als we maandag onze startkaarten gaan halen daalt er al een heel klein beetje rust over ons heen. We lopen met z’n allen de stad in om sfeer te proeven eventueel de laatste aankopen te doen en vertrekken naar ons logeer adres.

Daar worden rugzakken en heuptassen gevuld, wandelkleding klaar gelegd en het wachten tot we naar bed kunnen begint. Alles is onder controle. Onze hoofden zijn wat minder verhit, de koorts neemt geleidelijk iets af. Maar de volgende dag zal de koorts in alle hevigheid weer oplaaien om 4 dagen lang geest en lichaam volledig in zijn bezit te houden. Het gekke is, we vinden het niet eens erg.

DSC_0536