Z.O.Z. Concerto for Two Keybords BWV 1060

Officieel is dit concert voor 2 klavecimbels maar die hoor je niet veel meer. Een klavecimbel heeft een nogal indringend typisch geluid. De piano wordt nu veel gebruikt bij composities voor klavecimbel hoewel daar net zo goed een orgel voor gebruikt zou kunnen worden. Een orgel heeft ook weer zijn beperkingen en wordt maar door een kleine groep liefhebbers bespeeld.

De piano zoals hij nu is was er in de tijd van J.S. Bach nog niet. De pianoforte, voorloper van de piano was toen al wel in ontwikkeling en J.S. Bach moet er van geweten hebben. De composities voor klavier was misschien wel bedoeld voor deze pianoforte. Niemand kan het met zekerheid zeggen. Tegenwoordig wordt vaak een vleugel gebruikt voor zijn klavier composities en een vleugel heeft weer het meeste weg van een pianoforte. Bach zal er waarschijnlijk geen probleem hebben met de uitvoeringen van tegenwoordig.

Concerto for Two Keyboards in C Minor, BWV 1060 II, Largo ovvero adagio

Al eerder hebben we naar een gedeelte van dit pianoconcert kunnen beluisteren. Toen was het een vlotter gedeelte van het concert. Het allegro wat me een nacht lang uit de slaap heeft gehouden. Mocht je behoefte hebben aan een wat meer tempo en vrolijkheid luister dan ook deze Z.O.Z. Opgewekte slaap

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Dobbe Dobbe Dobbe

Gaan we op vakantie, niemand weet het. Ons besluit staat vast, nee wij gaan niet op vakantie. Waar moet je naartoe. Hittegolven, bosbranden, coronahaarden, coronavrijbewijzen en pubers die er zomaar oplos slaan. Nee wij gaan niet op vakantie. Laat ons maar in Nederland een beetje rond dobberen. Nog een jaar thuis blijven is geen probleem. Saai, misschien maar wel zo rustig.

Dobbe Dobbe Dobbe – Japerina de Jong

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Lost In Music – Sister Sledge

Muziek, zolang ik me kan herinneren heb ik er van gehouden. Een vader die zong en gitaar speelde en met hem een aantal familieleden die musiceerden is het me waarschijnlijk met de paplepel ingegoten. Helaas heb ik niet het genoegen gesmaakt om op jonge leeftijd een instrument te leren bespelen. Op 20 jarige leeftijd heb ik een orgel gekocht en heb les genomen.

Jaren van muzieklessen en genieten van het spelen konden niet voorkomen dat er een einde aan kwam. De kindertjes dienden zich aan en ik heb het laten versloffen. Het waren tropen jaren. Drie kinderen in 17 maanden tijd vraagt om andere prioriteiten. Achteraf zo jammer maar mijn muzikale talent was niet opgewassen tegen zoveel kinder zorg en -werk.

Een kleine redding kwam van mijn vriendin. Samen zijn we naar een koor gegaan waar we jaren gezongen en genoten van alle muziek die we mee uit mochten voeren tijdens Kerst- en Paasdagen. Ook daar kwam weer een einde aan.

Het leven ging door maar muziek bleef altijd op de achtergrond, waar ik ook was of wat ik ook deed. Veel te vroeg naar mijn zin kwam er een einde aan mijn werkzame leven op kantoor. Zoekend naar een nieuwe balans was daar gelijk weer de muziek die zich opdrong aan mij. Was het wel opdringen? Vast niet, ik kreeg er alleen meer tijd voor.

Inmiddels is muziek luisteren bijna een eerste levensbehoefte geworden. Een paar dagen zonder muziek voelt als een gemis. Soms wordt ik zo door muziek in beslag genomen dat de wereld maar even moet wachten, niet eens opgemerkt wordt. Is het niet heerlijk, jezelf verliezen in muziek?

Sister Sledge – Lost in Music

 

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Do not stand at my grave and weep

Ontdaan door het overlijden van Peter R. de Vries zit ik achter mijn computer dit blog te schrijven. Het is niet te bevatten dat in Nederland iemand om zijn uitspraken of daden zomaar in koelen bloede neergeschoten kan worden. Onze rechtstaat wankelt, het recht van de sterkste lijkt te zegevieren. 

Met zijn dood verliezen we een uniek mens. Lang niet door iedereen geliefd maar hij betekende voor veel mensen hun enige hoop. Hoop op antwoorden, hoop op gerechtigheid, hoop op eerherstel, hoop op bevrijding uit de gevangenis. Met zijn misdaadjournalistiek heeft hij zaken opgelost die anders onopgelost waren gebleven. Wie moet en kan het nu van hem overnemen? Er moet toch iemand zijn die al deze mensen opnieuw hoop kan geven. 

Persoonlijk had ik verder niet zoveel met hem, hij was er gewoon. Het idee dat hij tegen alle stromen opzwom en met ontknopingen en gerechtigheid kwam was en daarmee mensen hun leven weer terug kon geven was min of meer een geruststellend idee. 

Nu hij er niet meer is lijkt het belang van zijn zijn ineens tot ons door te dringen.  We gaan hem missen. 

Rust zacht Peter, dank wat je voor onze maatschappij betekend hebt.

 

Eternal Light – Do not stand at my grave and weep

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Arvo pärt – My heart’s in the Highlands

Vakantiereizen worden volop geboekt. Caravans worden van stal gehaald terwijl anderen zich een rotje lopen om een caravan te kopen of te huren. Ondertussen lopen de besmettingen vlot op naar code rood. Maatregelen zijn weer getroffen om besmettingen tegen te gaan en vluchten ouders of kinderen nog snel even de grens over naar het buitenland om hun familie te bezoeken.

Wij wachten alles rustig af. Zeker, wij gaan graag op vakantie maar niet tegen elke prijs. Als we dan weer mogen gaan zou ik graag weer naar Schotland willen. Waarom? Het landschap, kastelen, ruïnes, de geschiedenis met zijn vele verhalen en sages, muziek, de rust. Eigenlijk kan ik het niet precies vertellen waarom Schotland zo trekt en ik ben daar beslist niet de enige in.

Robert Burns een bijzonder mens en dichter uit de 18e eeuw heeft een prachtig gedicht over de Hihglands van Schotland geschreven. Arvo Pärt heeft voor de 50e verjaardag van David James, een countertenor, het gedicht op muziek gezet. Het stuk is in de Arvo Pärts bekende tintinnabuli-stijl (in latijn is tintinnabuli klokjes-belletjes) geschreven en voor deze gelegenheid voor orgel en zang.

Het is een bijzonder stuk. Je houdt ervan of niet maar dat geldt eigenlijk voor alle muziek van Arvo Pärt.

Diverse uitvoeringen zijn er te vinden op YouTube van dit stuk. Ik heb bewust gekozen voor deze uitvoering omdat hier het orgel duidelijk te horen is en geen twijfel bestaat welk muziekinstrument speelt.

Arvo Pärt – My Heart’s in the Highlands

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

 

Z.O.Z. Ich hatte viel Bekümmernis

Vandaag moeten we afscheid nemen van een lieve, betrokken empathische vriendin. Ze zette zich voor de volle 100% in om gehandicapten van groot tot klein, zwaar of lichtgehandicapt een fijne tijd te geven. Het was haar leven. Geven was haar kracht totdat ze teveel gaf en het leven een worsteling werd.

Rust zacht lieverd. We zullen je missen en zeker niet vergeten.

Sinfonia from Cantata ‘Ich hatte viel Bekümmernis’

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. A Midsummer Night’s Dream

Maandag was het alweer de langste dag van het jaar, het begin van de zomer. Kijk je bij het KNMI dan zie je dat de langste dag in wezen van 20 t/m 23 juni is. Al deze dagen komt de zon om 5.20 uur op en gaat hij om 22.04 uur weer onder. 21 juni is de dag dat de zonnewende plaats vindt, de dag dat de zon gezien vanaf de aarde haar zuidelijkste of noordelijkste positie bereikt. De zonnewende is meestal op 21 juni maar soms (in het schrikkeljaar) op 20 juni. Het begin van de zomer wordt hier tevens de langste dag genoemd wat alles te maken zal hebben met de zonnewende.

In veel Noord Europese landen wordt de zonnewende, lichtfeest nog steeds gevierd. In Duitsland, Nederland en België is het feest rond de reformatie langzaam maar zeker in onbruik geraakt mede omdat het een Heidens feest zou zijn.

Shakespeare heeft een toneelstuk geschreven over dit lichtfeest waar Felix Mendelssohn-Bartholdy op 17 jarige leeftijd zo van onder de indruk was dat hij een muziekstuk voor dit toneelstuk schreef. In dit stuk komt o.a. de Bruiloftsmars voor (zie tweede muziekblok). Niet alleen de bruiloftsmars mag er zijn, de ouverture is een heerlijke binnenkomer voor het toneelstuk waarvan ik eigenlijk verwacht dat er wel meer mensen de ouverture van A. Midsummer Night’s Dream zullen kennen.

F. Mendelssohn – A Midsummer Night’s Dream – Overture

F. Mendelssohn – Wedding March 

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Polonaise – Double – Polonaise

De hele week J.S. Bach in de hoofdrol. Af en toe kwam er nog een andere componist langs maar de hoofdmoot was toch wel Bach. Brieven aan Bach, weetjes, bijzondere uitvoeringen van zijn muziek, alles werd uit de kast gehaald om de luisteraar te verwennen. Behoorlijk wat printscreens zijn toegevoegd aan mijn fotoalbum, voor later. Voor één keer zal ik jullie nog vervelen met J.S. Bach daarna laten we hem een tijdje met rust want over niet al te lange tijd moet hij weer aan de bak, kerstdagen enzo. De langste dag nadert al met rasse schreden en dan begint zeker voor mij alweer het aftellen naar kerst.

Deze keer gaan we niet naar zang luisteren maar naar een suite met dwarsfluit in de hoofdrol. Naar mijn idee een lichtvoetig, vrolijk stuk waar bijna iedereen naar kan luisteren. Verbeeld je dat Berdien Stenberg de dwarsfluit bespeelt, denk niet aan Bach en het moet lukken. Veel luister plezier.

Suite in B Minor, BWV 1067: Polonaise – Emmanuel Pahud

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Bachweek NPO4

Aanstaande week is het Bachweek bij NPO4 met als hoogtepunt en afsluiter de top 77 van J.S. Bach. Deze week kregen we natuurlijk al een voorproefje van wat er staat te gebeuren. Aan mij kun je het wel kwijt hoor. Van Carine Lacor kregen we bijzondere uitvoeringen van Bach te horen. Sommige waren zo bijzonder dat ik ze jullie graag bespaar zo bijzonder. Eén sprong er toch wel tussenuit en dat was de Orgel Sonate No 4. BWV 528. Niet te zwaar, eens wat anders dan een cantate en gelukkig kon ik de uitvoering vinden die bij NPO4 gedraaid werd.

Iedereen die wel eens wat bij You-Tube opzoekt of beluisterd weet dat je vanzelf een volgend stuk voorgeschoteld krijgt. Vaak iets wat je al eerder eens beluisterd hebt maar soms komt er iets nieuws langs. Nadat Marie-Clair Alain de laatste tonen had laten klinken kwam er een pianobewerking van Sonate No. 4 door Víkingur Ólafsson tevoorschijn. En wat scherts mijn verbazing, stiekem vind ik deze uitvoering nog mooier. Nee het is niet de originele versie maar dat hoeft niet altijd. Luister zelf maar en mocht je interesse hebben, ik kan je de Bachweek bij NPO4 van harte aanbevelen.

Organ Sonata No. 4 in E Minor, BWV 528: II Andante – Marie-Claire Alain

Víkingur Ólafsson – Bach: Organ Sonata No. 4, BWV 528: II Andante

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Flip & Flop: We leven nog

Ja ja, dames en heren, wij leven ook nog.
Hadden jullie wel verwacht natuurlijk maar we kregen niet de kans om een teken van leven te geven.
En hoe komt dat nou dat wij ineens wel aan het woord komen?
Drie keer raden.
Anne heeft eindelijk weer een doel............. een wandeldoel wel te verstaan.

We wandelden wel hoor in coronatijd, onze zooltjes beginnen alweer mooi dun te worden maar het was zo doelloos. 
Linksaf, rondje bos. Rechtsaf, rondje dorp. Rechtsaf en gelijk weer rechtsaf, rondje richting rioolzuivering en verder kwamen we eigenlijk niet.
O ja, Linksaf en gelijk weer rechtsaf richting hei en dat was het wel.

Afgelopen maandag sprak ze iemand van haar wandelkluppie  en die vroeg of Anne ook weer mee ging in september, de jaarlijkse lange tocht wandelen. 
Van Voorthuizen naar Nijmegen dit jaar, dik tegen de 60 km. op één dag.
Gelukkig zijn ze lid gebleven van dat kluppie, om de moed erin te houden denken wij. Ons begon de moed tenminste al aardig in de schoenen te zakken. Het merendeel van de tijd stonden we daar maar in de kast.
Het was ook wel een barre tijd hoor. 

Maar dat betekent wel dat ze aan de bak moet. Trainen, trainen en nog eens trainen en niet 5 km. per dag 
maar om te beginnen maar weer eens een km. of 20 en dan opvoeren naar zo'n 40 km. per dag.
Of ze het gaat redden is nog wel even de vraag. 
Rugklachten spelen nog steeds met de regelmaat van de klok op, wij denken dat ze teveel op haar rug op de bank heeft gezeten, haken, haken en nog eens haken.
Oke, er kwamen wel leuke dingen uit haar haaknaald tevoorschijn maar wij hebben er genoeg van de gepriegel.
Oh ja, golfen deed ze ook nog maar dan gaan die kakkers van een golfschoenen mee en of dat nou zo goed is voor je rug weten we ook niet. We vragen het ons af.
Kortom, WIJ willen wel weer eens voor een fikse wandeling uit de kast komen.

Na dat gesprekje van maandag ziet het er voor ons veelbelovend uit. De nageltjes zijn geknipt, de eeltplekje geveild, de voorbereidingen zijn dus volop in gang plus een afspraak met de fysio.
Er wordt serieus werk van gemaakt.
De eerste opwarmer staat voor aanstaande zaterdag gepland.
Nog 2 nachtjes slapen.