4-daagse 2016

DSC_0568Wat was het leuk, wat was het warm en wat was het zwaar. Vanaf dag 1 was het zo ontzettend warm dat de moed je gelijk al in de schoenen zakte. Ondanks de warmte was de wil om te gaan en het te volbrengen groot, dus verstand op nul en lopen. Veertig kilometer in een temperatuur van 29°. De volgende dag was het zelfs 32°. Ach die paar graden meer merk je al niets meer van, zo rond de 30° is het gewoon heet. Gewapend met petten, hand- of zakdoeken en liters water zijn we van start gegaan. Al dat water en al die drankjes moeten ook nog eens mee gesjouwd worden, veel extra ballast dus. Langs de kant zijn er wel meer waterpunten dan normaal maar je wilt nu eenmaal goed voorbereid van start gaan.

De sfeer tijdens de 4-daagse is heel bijzonder. Op een enkeling na (mopperkonten hou je altijd) is iedereen in prima stemming. De mensen zijn beleeft, geduldig en behulpzaam naar elkaar toe. Tijdens het wandelen proberen we zoveel mogelijk rekening met elkaar te houden waardoor de stemming meestal prima blijft.

DSC_0625Onderweg kom je veel mafkezen tegen die met een of andere bijzondere outfit lopen. Langs de kant bij het publiek gebeurt er ook van alles. Enthousiaste studenten die je schreeuwend, fluitend en drinkend uit zwaaien. Fanfares, zangers, dj’s die hun muziek draaien en aan elkaar praten. Jij loopt en het publiek feest omdat wij lopen. Wij, wandelaars willen door omdat veertig kilometer wandelen ongeveer 8.30 tot 9.00 uur onderweg zijn betekent. Een werkdag lang wandelen.

DSC_0299 - kopieVanaf dag één hoorde je naar mate de dag vorderde de sirenes gillen van de ziekenauto’s die uitgevallen wandelaars moesten verzorgen of naar het ziekenhuis vervoeren. Vooral dinsdag was het topdrukte wat de ziekenauto’s betrof.  Het is een beangstigend gevoel al die ziekenauto’s om je heen. Bovendien wat zou dat kunnen betekenen voor de voortzetting van de vierdaagse? Gaan ze de 4-daagse beëindigen net als 10 jaar terug of mogen we morgen verder wandelen? We mochten verder zoals jullie inmiddels al weten.

_20160726_123247De tweede dag had ik een paar kleine blaartjes op gelopen die op de derde dag tot volle ontwikkeling kwamen. Mijn voeten hadden het er slecht mee evenals ikzelf. Met zoveel warmte in een paar dichte schoenen gepropt worden en maar door moeten lopen met een minimum aan rust. Op deze manier kun je op de problemen wachten. Dit was wel de dag dat ik mijn trainingsvriendinnetje tegen kwam. Samen hebben we een aantal kilometers opgelopen en de bijzonderheden gedeeld die we tot dat moment meegemaakt hadden. Daarna ging zij haar eigen weg en ik zocht mijn 2 wandelmaatjes weer op. Niet lang daarna kwam ik mijn trainingsvriendje tegen. Met hem heb ik ook een tijdje opgelopen ondertussen elkaar vertellend hoe zwaar we het deze keer wel vonden. Na een uurtje ging ook hij weer om in zijn eigen tempo verder te kunnen lopen.

DSC_0586Na behandeling van mijn blaren de vorige avond begon dan eindelijk dag 4. Dag 4 is volgens mij de dag dat iedereen denkt de tocht helemaal uit te lopen. Als je al zover gekomen bent dan doe je die laatste dag er even bij. Deze dag had echter nog wat verrassingen voor ons in petto. Na een uurtje wandelen begon te regenen en niet zo’n klein beetje ook. Poncho’s kwamen te voorschijn en aangetrokken en rugzakken werden in plastic verpakt. Het werd stil en je hoorde enkel het ritselen van de poncho’s. Ieder was in gedachten verzonken, vechtend tegen de vermoeidheid, de regen en de kou. Met deze regen is uitvallen een evenzo groot risico als met hitte, zelfs de laatste dag. De weergoden kregen medelijden met ons en toverden na liters water over ons heen gegooid te hebben het mooiste weer van de wereld uit hun hoge hoed.

De Via Gladiola was zonovergoten waardoor de stemming gelijk veranderde en er alleen nogDSC_0347 maar blije en vrolijke gezichten waren. Iedereen was uit gelaten en vrolijk, het was één groot feest. Ik kan me voorstellen dat je denkt, oeh al die mensen niets voor mij. Dat dacht ik ook tot ik één dag in Berg en Dal als publiek langs de kant van de weg heb gestaan. Ik was gelijk verkocht. Het was zo leuk en die sfeer, echt uniek. Toen wist ik het zeker. Ik ga de 4-daagse lopen.

DSC_0698Dit was de derde 4-daagse van mij, vergeleken met mijn wandelmaatjes nog niks bijzonders. Maar ik ga door. Mijn doel is om er in ieder geval 5 uit te lopen. Bij de 5e keer krijg je namelijk een zilveren kruis/medaille en die is wel erg mooi. Als je er dan toch al 3 gelopen hebt ben je al over de helft en moet je er nog maar 2 lopen om die medaille te kunnen krijgen.

Helaas zijn er van onze wandelgroep 2 leden uitgevallen. Dat is altijd triest. Maar zij gaan het zeker volgend jaar weer proberen. Wij, de leden van de club en ik heb weer genoten van deze 4-daagse. Volgend jaar kun je ons weer vinden op de Wedren. Getraind, uit gerust en vol goede moed beginnen we dan gewoon weer opnieuw aan deze fantastische tocht.

DSC_0535

Voor meer 4-daagse foto’s kijk op Facebookpagina  Bewegen en nog veel meer

Inschrijving 4-daagse van Nijmegen

DSC_2182

Tot mijn grote verdriet moet ik mee loten voor een startbewijs van de 4-daagse in Nijmegen. Dit jaar is de 100-ste 4-daagse en ze verwachten dat iedereen mee wil wandelen. Daar hebben ze waarschijnlijk helemaal gelijk in. Vooral de wandelaars die al jaren meedoen willen graag de 100-ste meemaken. Zelf heb ik de 4-daagse pas 2 keer mee gewandeld,  in 2014 en 2015. Natuurlijk wil ik dit jaar ook graag mee wandelen. Als je eenmaal het virus te pakken hebt dan kom je er bijna niet meer van los. Daar komt bij dat zo’n jubileumjaar helemaal bijzonder is. Iedereen wil er zijn 19 t/m 22 juli. Helaas, ik moet dus mee loten.

1 t/m 26 februari begint de inschrijving voor “burgers” die aan alle eisen voldoen en daarom ook zeker zijn van een startbewijs. Vanaf 29 februari t/m 1 april mogen de rest van de “burgers” inschrijven. Diegene die niet aan alle eisen voldoen. In onze wandelclub zijn er ongeveer 24 wandelaars die verzekerd zijn van een startbewijs. De rest, in totaal 6 wandelaars moeten loten. Als je langer meegelopen hebt heb je meer kans om ingeloot te worden. Heb je minder vaak meegelopen dan heb je ook minder kans. Op 10 april is de loting voor de deelnemers die loten moeten. Dat wordt een zenuwslopende dag die 10e april 2015.

Meestal begin je zo rond januari weer regelmatig te wandelen/trainen voor de 4-daagse. Je begint met de wat kortere afstanden en dat bouw je dan op. Eind mei loop je vaak op een zaterdag al zo’n 40 kilometer. Vervolgens loop je nog een keer 2 dagen achter elkaar 40 kilometer en dan blijf door wandelen/trainen tot ongeveer een week voor de 4- daagse. Maar als je niet zeker weet of je mee mag doen wat moet je dan? Wandelen is zeker geen straf voor mij, gelukkig niet. Rond 10 april heb je vaak al behoorlijk wat kilometers in de benen zitten en dan uitgeloot worden!  Er zijn wel meer 4-daagse wandeltochten maar eigenlijk is die van Nijmegen gewoon DE 4-daagse. Voor mij wel tenminste.

Deze week ben ik rustig aan weer begonnen met mijn wandeltraining. Zo maar zonder voorbereiding kan ik de 4-daagse niet lopen. Ik moet me wel degelijk voorbereiden. Voorlopig zal het een voorbereiding worden tot 10 april. Wat er daarna gaat gebeuren? Dat hangt dus helemaal van het lot af. Na 10 april ben ik de koning te rijk en ga ik door met mijn trainingen of ben ik ongeveer 2 weken niet te genieten en te pruimen. In 2013 ben ik ook al eens uitgeloot  voor de 4-daagse. Ik verwachtte het niet maar ik was wel degelijk een week van slag. Als ik dit jaar uitgeloot wordt hoelang zal ik dan met een sacherijnig hoofd lopen? Voor mijn omgeving en voor mijzelf hoop ik niet zo erg lang maar het kon wel eens tot na de 4-daagse worden voordat mijn dip verdwenen is. Misschien toch maar naar de 4-daagse van Alkmaar kijken. Beter voor mijn familie.

DSC_2184

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn  Facebookpagina zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!