Nummer 7 is binnen




Nummertje 7 is binnen. 7 maal de 4-daagse van Nijmegen gelopen. Nu ben ik toch echt geen groentje meer. Meer dan 20 x een 4-daagse lopen zal ik niet redden, veel te laat begonnen maar hier ben ik best een beetje trots op en voel ik me ook geen groentje meer.

Dit keer ben ik niet blijven logeren met de wandelclub, maar samen met een wandelmaatje heen en weer gereden naar huis. Twee totaal andere manieren om de 4-daagse te lopen. Welke de voorkeur heeft kan ik niet zo zeggen. Dit was aardig relaxed. Geen logeerpartij dus ook geen inpakstress. Deze keer liep ik maar 30 km. per dag wat ook bijgedragen zal hebben aan het relaxte gevoel. Bij 40 km. loop je 2 uur langer, minimaal 8 uur in totaal. Bij 30 km. loop je minimaal 6 uur per dag. Op zijn vroegst 5 uur het bed uit en op zijn laatst 3 uur binnen op de wedren. Het beviel boven verwachting goed.

Ga ik met de wandelclub logeren is veel onrustiger en rumoeriger maar daar staat tegenover dat er een fysio en valt er zoveel meer te beleven. Met een mannetje of 20 extra om je heen is er altijd wel iemand die net weer iets anders te vertellen en beleefd heeft.

Gelukkig mochten we dinsdag niet van start gaan. Zelfs woensdag was het nog knap heet. Bij een vroege start, 6.45 uur, ben je al een aardig eind op weg voordat het heet wordt. Dat moest haast lukken meende ik. Bovendien zou het niet zo heet worden als de dag ervoor. In vergelijking met dinsdag klopte het wel maar tegen een half één, één uur begon ik behoorlijk heet te krijgen. Blij dat onderweg de tuinslangendouches er weer waren. Even onder de sproeier door, beetje afkoelen en verder.

Donderdag was een vreselijke dag, nat, koud, ongezellig en hij leek eindeloos. Tegen half elf begon het te regenen en het is blijven regenen tot ongeveer 16.00 uur. Het is zwoegen en je enige doel is om zo snel mogelijk de finish te halen. Na zo’n natte kledderdag verlang je alleen maar naar een warme douch en droge kleren.

Vrijdag was een superdag. Goede temperatuur om te wandelen, vroege start en zoals gewoonlijk voor de laatste dag veel publiek langs de kant. Vooral op en langs de Via Gladiola is het 8 km. lang één groot feest. Nou niet mopperen dat dit niet leuk is, te druk, te warm enz. enz. enz. Zolang je het niet meegemaakt hebt is er geen oordeel over te vellen.

En dan de felbegeerde beloning in ontvangst nemen, en natuurlijk foto’s maken. 2022, een memorabele 4-daagse moet door ieder persoonlijk voor eeuwig vastgelegd worden op de foto. De foto’s vliegen de hele wereld rond en Facebook ziet oranje groen van alle wandelende en feestende 4-daagse lopers en bezoek. Wat een heerlijkheid die mobieltjes.

Op de wedren kwam ik wandelneef tegen. Daar stond hij ineens, recht voor onze neus. Reuze gezellig. Twee jaar lang geen 4-daagse en bijna geen contact gehad te hebben tussendoor gaf nogal wat gespreksstof. In augustus zien we elkaar weer en praten we verder. Dit was te kort.

Begin dit jaar heb ik vreselijk getwijfeld of ik nog wel een 4-daagse wilde lopen, maar nu weet ik dat stoppen geen optie is voor mij. Ik blijf doorgaan totdat het echt niet meer wil of kan. Dit feestje wil ik zeker niet missen.

4-daagse, 35 tot 40 graden

Het kan bijna niemand ontgaan zijn, morgen, de eerste dag van de 4-daagse is afgelast. Zondag om 14.00 uur was de kogel door de kerk. De 4-daagse wordt dit jaar een 3-daagse. En menigeen is daar blij om. Wat mij betreft een pak van mijn hart. Familie en vrienden vroegen al of ik dinsdag thuis bleef, maar dat is iets wat je niet zo snel doet. Een dag niet lopen is geen medaille en betekent einde oefening. De trainingen die vooraf zijn gegaan, het zwoegen, de tijd die er al in gestoken is. Bovendien je hebt betaald hè.

Na zo’n beslissing van hogerhand begint het gemopper en gemauw. Zijn er van die flinkerds die menen te moeten verkondigen dat de medaille of het kruisje niet verdiend is bij 3 dagen wandelen. Een fijne boodschap die kan iedereen even in zijn zak steken waarna ze vertellen zelf toch te gaan. Want ja niet over de Waalbrug gelopen te hebben is voor hen de 4-daagse niet compleet. Echt, het is nooit goed. Welke beslissing er ook genomen wordt.

Laat mij maar lekker thuis. De lust om iets te doen vergaat me bij deze temperatuur toch al. Vorige week was het wel anders. Een week voor de 4-daagse sportrusten schaf ik maar af. Het is me vorige jaren ook met hangen en wurgen gelukt. Rustig aan doen bevalt me beter. Zaterdag was ik als een briesend paard dat in zijn stal stond te trappen van ongeduld. ‘s-Morgens voordat het warm werd maar even een rondje golf gedaan.

Dit jaar blijf ik overigens thuis en reis heen en weer tussen Ede en Nijmegen. Wil het eens proberen hoe dat bevalt. Van de wandelgroep was er niemand die 30 km. loopt en gaat logeren met de groep. Dat zou betekenen dat ik alleen heen en weer moest reizen en als het tegen zit ook “alleen” moet lopen. Wie schetst mijn verbazing, kom ik begin maart een buurvrouw van vroeger tegen en blijkt zij de 4-daagse te lopen en ook nog eens alleen. Haar partner had het af laten weten en wilde niet meer de 4-daagse lopen. De beslissing was snel genomen. Nu lopen we samen. De trainingen waren heel gezellig dus ik denk dat we de (4) 3-daagse gaan redden samen.

Enthousiat

Het enthousiasme komt weer terug. Ik begin weer een beetje mezelf te worden. Er is veel gebeurd in de tijd dat ik niet schreef maar het begint weer te kriebelen. En zeker met het vooruitzicht op de 4-daagse. Ik ga hem weer lopen en ben reuze enthousiast. Zie wel tegen de hitte op maar hoop hem toch weer uit te lopen.

Ik dacht werkelijk voor mij hoeft het niet meer die 4-daagse. Ja mooi mis. Bij de tweede inschrijving kon ik er niet meer omheen. Ik moest gaan. Gelukkig door vorige ervaringen ben ik veel nu veel relaxter. Enkel gezonde spanning is er. Vooral spanning of we dinsdag kunnen starten, weersomstandigheden he. Ik hoop van wel want langer wachten, uitstel maakt het alleen maar nog spannender en ik ben het sportrusten zat. Sta als een paard te trappelen van ongeduld. Hinnik, hinnik, ik wil gaan.

Bijna klaar voor de start

Een goede zonnige zaterdag.

Z.O.Z. Les Patineurs, Wals op. 183

Afgelopen dinsdag was het 25 jaar geleden dat de laatste Elfstedentocht geschaatst is en dat hebben we geweten. Zondagavond kwam Max al met ‘Denkend aan Holland’ waarin Jannie van der Heyden samen met André van Duin de Elfstedentocht gaat varen. Jannie en André, altijd goed voor humor. Vervolgens kon je de Elfstedentocht van 1997 in zijn geheel online volgen en werden er flitsjournaals uitgezonden zodat de tocht herbeleefd kon worden.

De kans dat er weer een Elfstedentocht komt wordt door de klimaatverandering behoorlijk verkleind. Die kans wordt nu geschat op eens in de twaalf jaar. Jammer dat de laatste 25 jaar er ook al geen Elfstedentocht is geweest. Vanaf welke datum gaan ze die 12 jaar tellen?

De temperatuur moet in De Bilt gemiddeld 15 dagen onder de -4,2° liggen voor het verlossende ‘it giet oan’ kan klinken. Wetende dat het de laatste 25 jaar niet meer voorgekomen is en ik vraag me af of wij het werkelijk nog eens mee gaan maken.

We moeten het maar doen met schaatsen op de baan. Nederlands kampioenschap, Europees- en wereldkampioenschap en natuurlijk de Olympische spelen. Kunstrijden op de schaats hebben we natuurlijk ook nog. Ik ben er fan van. Helaas zien we dat niet zo veel. Met de olympische spelen is de meeste kans Kunstrijden op de schaats te zien, maar het is toch anders dan de Elfstedentocht.

Wachten op de 15 dagen onder de -4,2°  De weersvoorspelling zijn op het moment niet van dien aard dat er een Elfstedentocht aan zit te komen. Daarom als doekje voor het bloeden een mooi wals, Les Patineurs. De Elfstedentocht houden we in gedachten en mocht hij wel in aantocht zijn dan zal het beslist niet aan onze aandacht voorbij gaan.

Les Patineurs, Wals op. 183 – Emile Waldteufel 

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Feuerfest – Joseph Strauss

Kijken naar het nieuwjaarsconcert op TV van de Wiener Philharmoniker vanuit Wenen is voor ons onlosmakelijk verbonden van nieuwjaarsdag.
Vroeger gingen we er echt voor zitten maar tegenwoordig staat hij meer aan als achtergrondmuziek. 
Wel met het geluid hard genoeg om de wat minder bekende delen of de mooiste stukken op te kunnen pikken en ze te kijken en luisteren.

Een van de leukste composities voor deze dag is het Feuerfest van Johan Strauss. Leuk, mooi of bekend het maakt niet uit, we kijken er graag naar.
In Wenen gooien ze bij het Feuerfest alles los maar André Rieu kan dat natuurlijk ook en even iets meer aangedikt dan in Wenen.

Deze versie is uit 1996. Een oudje dus. Het geluid van het aambeeld komt niet zo goed uit de verf. Je hoort het wel maar moet goed opletten. Grappig is hij in ieder geval wel en klinkt verder prima.

Geniet van deze nieuwjaarsdag met Feuerfest van Johann Strauss door André Rieu

Een gezond, coronavrij Nieuwjaar

en een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Tegenstellingen: Ja en Nee

Vanaf maart 2011 heeft Melodyks.wordpress.com al een foto-uitdaging.
Zij geeft iedere week een tegenstelling die je moet laten zien d.m.v. een foto.
De tegenstelling van deze week puzzelen
Wil je meer oplossingen bekijken klik dan HIER

Ja en Nee

 

Je bent er dol op of totaal niet

Z.O.Z. Sinfonia BWV 42 Am abend aber desselbigen Sabbats

Een Sinfonia komt uit de vroeg Barok periode en is een instrumentaal stuk voorafgaand aan een opera een suite of een cantate. De Sinfonia veranderde in de loop van de tijd van kort naar langer en van een paar instrumenten naar een compleet orkest. 
Solo's van instrumenten of vocale stukken kwamen er niet in voor ook later niet.
Het interessante aan een Sinfonia is dat het een intro of ouverture is voorafgaand aan het stuk dat komen gaat.  Sinfonia is eigenlijk een voorloper van de ouverture en werd later een zelfstandig orkestwerk.
In de 16e eeuw was een Sinfonia voornamelijk om de aandacht van de luisteraar, de kerkgemeente te krijgen zodat ze stil werden en zich konden richten op wat de componist te vertellen had.
J.S. Bach heeft diverse Sinfonia geschreven. Of hij die tot stilte manende Sinfonia echt nodig had?
Zijn cantate's/orgelwerken lijken me vanaf het begin voldoende aandacht te hebben gehad.
Sinfonia's van Bach laten altijd duidelijk een tip van de sluier horen. Melodiën, thema's het is vaak terug te vinden in zijn Sinfonia.
En dat vind ik nu juist zo mooi\spannend aan zijn Sinfonia's. Je herkent het en ook weer niet met als resultaat dat je je afvraagt wat was dit ook weer en blijft luisteren. 

Nu is dit niet een van zijn bekendste Sinfonia maar wel een vrolijke en met een lekker ritme. Een fijn stukje muziek om de dag mee te beginnen.
Een bekendere Sinfonia is Z.O.Z. Ich hatte viel Bekümmernis. Beetje zwaar maar wel een hele echte die gelijk om aandacht vraagt voor de cantate die volgt.

J.S. Bach – Sinfonia BWV 42

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Septembre

Ach het is alweer september. De zomer bijna voorbij, nog wat mooie nazomerse dagen te gaan. Genieten zoveel je kunt want na september gaan we toch echt de herfst in. Afscheid nemen van de zomer, hebben we wel zomer gehad? Ja een ouderwetse natte zomer. De natuur heeft zijn hart op kunnen halen en deed zijn best om zich van zijn mooiste kant te laten zien. Groen, zo groen is het jaren niet geweest in de zomer en bloemen, heel veel bloemen. Ondanks het te weinig aan zonnige dagen hebben we stiekem toch wel genoten van deze zomer.

Barbara – Septembre

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke

Z.O.Z. Mars der Medici

Vandaag eens een mars. Afgelopen week hoorde ik hem weer eens na lange tijd, Mars der Medici en als vanzelf stond ik keihard mee te fluiten in de keuken. Die goede oude tijd, de fanfare liet met regelmaat van zich horen. Wie een instrument wilde leren spelen kwam al snel terecht bij de fanfare. Ze zijn er nog wel maar hebben het moeilijk, nieuwe leden zijn bijna niet te krijgen. Niet veel mensen willen nog in een orkest spelen. Te intensief misschien? Minstens één avond in de week oefenen en als het enigszins mogelijk is in het weekend spelen, ergens lopen in het land of anders op het eigen terrein oefenen. Spelen en marcheren tegelijk. Tegenwoordig gaan fans eerder naar een festival om een zanger of groep te zien en te horen. Destijds hadden we op dat gebied niet zoveel en was een fanfarekorps iets waar we voor de straat op gingen om te kijken en luisteren. Mars der Medici kwam meestal wel een keer voorbij, als je tenminste op de goede plek langs de kant van de weg stond en anders had je pech en moest je achter de muziek aan.

The Royal Netherlands Air Force Orchestra

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ’t Pumpke